در صفحهی فرهنگ و هنر شمارهی ۱۸۴ پیام ولایت که در ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۲ منتشر شده، در بخش هوای تازه شعری میخوانید از شاعر جوان همشهری خانم زینب ناصری.زینب ناصریمیبینی اشکامواین آخرین بارهاخماتو جمعش کنقلبم شده پارهاز چشمم افتادیهمراه با اشکامدیگه ترک خوردهاین عشق بیفرجاممیرم، نمیمونماین بهترین کارهمیخوام برم اماقلبم نمیذارهمیشم یه دیوونهقلبم یه بیمارهاکسیر عشقت رواز من طلبکارهحالا منم موندمبا قلب دیوونهمپامو بذارم روش؟نه! نه! نمیتونم!#زینب_ناصری#بهمن_صباغ_زاده#شاعران_همشهری#پیام_ولایتپی نوشت:عکس از آرشیو انجمن شعر و ادب قطب تربت حیدریه به تاریخ یکشنبه ۱۴۰۱/۱۱/۲۳این چهارپاره از اولین اشعار خانم زینب ناصری است.زینب ناصریکانال تلگرامی انجمن شاعران ستاره قطب

در صفحهی فرهنگ و هنر شمارهی ۱۷۹ پیام ولایت که در ۲۹ بهمنماه ۱۴۰۱ منتشر شده، در این شماره با زندگی و شعر سید حسین سیدی شاعر تربت حیدریه آشنا خواهید شد. هر دو بزرگوار اهل روستای خیرآباد مهولات هستند.سید حسین سیدیشاعر اهل بیت؛ نگاهی به زندگی و شعر سید حسین سیدی به قلم بهمن صباغ زاده (بخش اول)سید حسین سیدی که من از سرِ دوستی او را «سیّد» خطاب میکنم از شاعران خوب تربت حیدریه است که در ابتدای دههی هشتاد با او آشنا شدم. لحن محکمش در شعرخوانی و کلام روانش، همینطور سادگی و صفایی که در جمع دوستان داشت خیلی زود باعث شد او یکی از صمیمیترین دوستانم شود. چه شنبههایی که آماده شدیم تا با هم به انجمن شعر تربت حیدریه برویم در حالیکه شعرهایمان را پیش از آن با نظر هم اصلاح کرده بودیم هر غزل از فیلتر ذهن هر دو نفر گذشته بود. چقدر در زبان و مضمون به هم نزدیک شده بودیم طوری که آنسالها شعر من و سیدی کاملا به هم شبیه شده بود. شعر باعث شده بود بتوانیم دنیا را از دریچهی چشم هم ببینیم و همین دوستی ما را گرمتر میکرد. حالا بعد از حدود هفده هجده سال، جمعه ۱۶ دیماه ۱۴۰۱، سید حسین در دفتر محل کارم روبهروی من نشسته بود و قرار بود به سوالاتم پاسخ دهد. قبل از شروع صحبت، عذرخواهی کردم که اینقدر دیر به سراغش رفتهام و این مصاحبه باید خیلی پیشتر از این انجام میشد. مصاحبهی یک ساعتهی ما در روز آفتابی و سرد زمستان به گفتگویی گرم تبدیل شد که در ادامه خواهید خواند.سید حسین سیدی در ۱۰ فروردین ۱۳۵۹ در روستای خیرآباد مهولات به دنیا آمد هر چند در شناسنامهاش دوم شهریور نوشته شده است. در ابتدای راه شاعری مدتی «مسیحا» تخلص میکرد ولی خیلی زود از جرگهی شاعران دارای تخلص خارج شد و به انبوه شاعران بدون ت

در صفحهی فرهنگ و هنر شمارهی ۱۷۶ پیام ولایت که در ۹ بهمنماه ۱۴۰۱ منتشر شده،در این شماره ب زندگی و شعر محمدرضا خوشدل شاعر، خوشنویس، نقاش، مجسمهساز و طراح تربت حیدریه را خواهید خواند.محمدرضا خوشدلبعد از مصاحبه با آقای رضا رستم زاده شاعر همشهری در مشهد، قرار مصاحبه با آقای محمدرضا خوشدل دیگر شاعر همشهری ساکن مشهد را گذاشتم. ایشان با روی باز پذیرفتند و آذرماه ۱۴۰۱ توفیق رفیقم شد و دو شب با این شاعر همشهری به گپ و گفت نشستم. صحبتهای ما بیشتر حول محور علاقهی مشترکمان یعنی شعر گویشی تربت حیدریه دور میزد و در بین صحبتها باز به سوالات مصاحبه برمیگشتیم. محمدرضا خوشدل مردی باسواد، مهربان، مهماننواز و سرد و گرم چشیده است. آنچه در ادامه خواهید خواند حاصل صحبتهای من با آقای خوشدل در دهم و بیست و چهارم آذرماه ۱۴۰۱ است.محمدرضا خوشدل در اول آذرماه ۱۳۴۵ در دولتآباد زاوه به دنیا آمد. پدرش بمانعلی خوشدل به کار ساختمانی مشغول بود، البته کار بنایی در محیطی کوچک مثل دولتآباد کاری دائمی محسوب نمیشد و او به عنوان استاد بنا اغلب در شهرستانهای همجوار کار میکرد. مادرش خانم فاطمه صاحبکار خواهر شاعر نامآشنای خراسان آقای ذبیحالله صاحبکار بود. او زنی خوشسخن و ادبدوست بود که از کودکی در خانوادهای اهل ادب رشد کرده بود. پدربزرگ محمدرضا، کربلایی ابراهیم صاحبکار در روستا مجلس شاهنامهخوانی برگزار میکرد و فرزندانش با فردوسی، سعدی، مولانا و حافظ بزرگ شده بودند. آقای خوشدل در مورد مادرش میگوید: «او زنی روستایی بود که کودکیاش را پای مجلس شاهنامهخوانی گذرانده بود. در سالهایی که دبیرستانی یا دانشجو بودم گاهی سوالات درسی ادبیات را از مادرم میپرسیدم و او به راحتی جواب سوالهایم را میداد.»دو

در صفحهی فرهنگ و هنر شمارهی ۱۸۴ پیام ولایت که در ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۲ منتشر شده، در این شماره با زندگی و شعر فانی تربتی شاعر دورهی قاجاریه آشنا خواهید شد.فانی تربتیفانی تربتی مجتهدی نامدار و شاعری خوشذوق در دورهی قاجاریهمیرزا نصرالله در سال ۱۳۳۰ هجری قمری در تربت حیدریه به دنیا آمد. در اوایل عمر برای کسب علوم مرسوم زمان خود به مشهد مهاجرت کرد و در همان شهر سکونت گزید. او حکمت را نزد حاج ملا هادی اسرار، و فقه و اصول را نزد حاج سید محمد و حاج میرزا مسیح تهرانی آموخت. وی که در تحصیل علم بسیار جدی بود در سبزوار، تهران و عتبات تحصیل خود را تکمیل کرد و به عالیترین مدارج علمی آن عصر یعنی اجتهاد رسید. حاج سید محمد مجاهد از دیگر استادان او بوده است.میرزا نصرالله پس از اتمام تحصیلات و گرفتن اجازه ى اجتهاد در مشهد ساكن شد و به تدریس و تالیف پرداخت. کتابهای «طهارت» و «بیع» را در زمینهی فقه نوشت. کتاب «فصول» کتابی بود که در علم اصول به رشتهی تحریر درآورد. کتاب «اجوبه المسائل» او حاشیهای است که بر «قوانین الاصول» میرزاى قمى نوشته است. از میرزا نصرالله که در شعر فانی تخلص میکرد دیوان شعری به صورت مستقل بر جای نمانده اما اندک اشعاری پراکنده از وی به یادگار مانده است.میرزا نصرالله مجتهد در سال ۱۲۷۸ هجری قمری به مکه مشرف شد. او در میان مجتهدان همعصر خود شهرتی داشت و شاگردانی تربیت کرد. به عنوان مثال میرزا حبیب الله شهیدی مشهور به حبیب خراسانی (۱۲۶۶ ه.ق تا ۱۳۲۷ ه.ق) برادر همسر و شاگرد او بود.حاج میرزا نصرالله مجتهد که در شعر «فانی» تخلص میکرد در ۹ صفر ۱۲۸۹ هجری قمری در مشهد دار فانی را وداع گفت. پیكرش در آستان قدس رضوی در صفه ى عقب مسجد بالاسر که کهنترین بخش از حرم امام رضاست به خاک